De Nobo Session

Nobo’s Blues Band Een bio is om lekker te maken, de programmeur en het publiek, maar het zegt zo weinig over een band. De Nobo's zijn waarschijnlijk de enige band die geen geschreven en opgesmukte bio nodig zijn, ze zijn er gewoon ! En dat al meer dan 25 jaar ! Een levende bio als het ware, een band die je gewoon mee moet maken om te proeven hoe NO-nonsens smaakt. Waar veel bands verzanden in setlijsten,
uitdenken van te spelen repertoire, soundchecks en evenwicht in de band, plukken deze jongens gewoon aan de snaren. Nonsens is ver te zoeken, geen eindeloos geouwehoer, geen zenuwen, geen opsmuk en geen standaard blues. Ze zijn gewoon anders, spelen uit een schijnbaar onuitputtelijk repertoire maar altijd vanuit het nog steeds hevig aanwezig zijnde BOrrellende gevoel dat men blues noemt. Een uitgebreide bio met verwijzingen naar allerlei grootheden (namen welke er volgens "kenners" toe doen), in wiens geursporen ze hebben mogen volgen of voor hebben mogen gaan zul je hier niet aantreffen. NO-nonsens ! Spelen met of zonder gloeiende buizen, versterkt of lekker akoestisch het maakt niet uit. Als de Nobo's trein eenmaal rolt dan zijn er geen haltes en is er zelfs geen eindstation. Als passagier kun je slechts meedenderen en je verwonderen over het aan je voorbij glijdende bluesdoordrongen muzikale landschap. De rit van je leven! Nobo's is gewoon A Diffent Kind Of Blues De in Cafe Graffity gestarte jamsessions op maandag avond leidden in samenwerking met Harry Lindeman tot de NOBO's Jubileum Sessie, al op een moment dat er van een serieus Jubileum nog niet te spreken viel. Met medewerking van vele vrienden, kennissen, familie en belangstellenden werden de NOBO's Jubileum Sessies een groot succes. ( Met dank aan iedereen die hier aan meegewerkt heeft, vanzelfsprekend ook het publiek). Nobo's heeft zijn naam geleend aan het ZOUTPOP festival op tweede Pinksterdag en zal samen met de Boekelose initiatiefnemers bijdragen aan een nieuwe traditie. Nobo's zal tijdens hun optreden nummers spelen van de CD's Bonobo's en Call Me maar ook van het nog te verschijnen (nog titelloze) derde album. Terug naar schema
	The Nades is een jonge punkband bestaande uit drie jongens rond de 18 jaar. Ze zijn begonnen in januari 2005. In het repertoire staan covers en eigen nummers. Ze spelen de vrolijkere en vlottere punkcovers van onder andere de bands Sum 41, Millencolin, Ramones, Rancid, en de Heideroosjes. Ook hebben ze een aantal eigen nummers. De nummers zijn geheel in hun eigen vrolijke en vlotte stijl. Terug naar schema
Soultrain2 Sjoerd Schuitemaker: ooit benaderd door Cuby & de !?? Erwin Schuitemaker: leerling van Billie Cobham . John de Wit: bijna ooit de zanger van VANDENBERG. Davy de Wit: wie kent hem niet ??(popacademie ) Cliff de Wit: soul!
Terug naar schema
	Nienke en de Nijntjes is een popcoverband uit Utrecht met een repertoire van ballad tot swing en van toen tot nu. Nienke & de Nijntjes is opgericht in 2007 en beleefde vele optredens in menig studentenhuis en -kroeg in Utrecht. Al snel volgde het debuutoptreden buiten Utrecht op, jawel, Zoutpop 2007! Na meer dan twee jaar hard repeteren, veel vooruitgang en veel lol heeft de band besloten er een punt achter te zetten en zal elke muzikant zijn eigen nieuwe weg inslaan.
Er is niks mooiers dan afsluiten waar men min of meer begonnen is… Dus pak nu de kans om Nienke & de Nijntjes nog één keer te zien, luisterplezier gegarandeerd! De band bestaat uit: Hein Augustijn (zang en gitaar), Mariska van der Horst (dwarsfluit), Rik Beerthuizen (basgitaar), Sander van Vliet (drums), Ellen de Ruijter (saxofoon) en Nienke de Boer (zang). Terug naar schema
Goodbye Elvis is eind 2007 begonnen. Gloednieuw als het ware. Dit in tegenstelling tot de muzikanten… 3 van de 4 muzikanten hebben al geruime ervaring kunnen opdoen in andere bands, de zangeres is beginnend maar haalt de rest in d.m.v. talent. De muziekstijl volgt de muzikale mentaliteit van de bezetting: van geminimaliseerde bigband tot heavy met een trompet, al hebben we (nog) geen trompettist! Kortom, een smeltkroes van verschillende muzikale achtergronden die samenkomt in een ‘off-the-road-pop/rock-stijl’!
Terug naar schema
	Flying Paul luistert sinds zijn pubertijd al naar de grootheden uit de instrumentale rock-geschiedenis, en nu is de tijd aangebroken dat hij zelf ook eens zijn ideeën uitvoert. Mijn naam is Flying Paul en ik maak Instrumentale pop-rock waarin gitaar een hoofdrol vervult. Ik kom uit Hengelo en werk samen met muzikanten uit Dordrecht en Hengelo. Ik ben begonnen met eigen werk te schrijven in 2008, en sta op podium vanaf 2009. Naast het spelen in bands, zoals 'Wow-factor', luisterde ik sinds mijn pubertijd al naar grootheden als Joe Satriani, Steve Vai en Michael Schenker. Na jaren lang(en nog steeds) gitaar-begeleidingen te bedenken en te spelen op
podium was nu de tijd gekomen dat ik al mijn ideeën over gitaar-melodieën uitwerkte tot een eigen project: Flying Paul. De melodieën worden gevormd door gebeurtenissen en gedachten uit een mans leven, en willen je meevoeren in een wereld geleid door mijn Flying v-gitaar. Op plaat bevat de muziek precies wat het nodig heeft, zodat je thuis heerlijk op de bank of achter de computer kan wegdromen, maar op de bühne brengen we een fantastische live-sfeer door middle van een powertrio, bestaande uit gitaar, bas en drum. Dit maakt het mogelijk om de interactie met publiek op te voeren naar een ongekend niveau! Een live-act die je dus moet meemaken! Terug naar schema
	Peter Muller Trio is gestart in eind september 2008. Doordat Peter met Jascha in een voorgaande band ook al samen hebben gespeeld (midden 2007), wisten ze elkaar nog goed te vinden. Ze hadden het dan ook al een tijd samen over het opstarten van een funk trio. In begin september werden ook de eerste stappen ondernomen om de formatie compleet te krijgen. Peter kende bassist Esley Vooijs, en het klikte vanaf de eerste noot die gespeeld werd! We begonnen in eind september met repetities, en zijn sindsdien ook druk bezig met eigen werk. Onze invloeden zijn erg gevarieerd, zoals bijvoorbeeld: Jamiroquai, Mike Stern, Incubus, John Mayer en Prince. We kunnen onszelf niet indelen in één bepaald genre, wat de muziek interessant, progressief en toch lekker in het gehoord maakt. Genres waar we ons aan kunnen koppelen zijn: Funk, Blues & Rock, Fusion en lichtelijke moderne jazz en latin invloeden. Terug naar schema
	Kevin Stunnenberg Singer/Songwriter Kevin Stunnenberg behoort tot de nieuwe jonge lichting die zich niet vastlegt op doel, maar zijn talenten verdeelt over meerdere interesses. De charismatische zanger/gitarist maakte landelijk furore in het jonge honden-trio The Tommycats en formeerde en passant het powertrio Birth of Joy Samen met drummer Bob Hogeneslt en GertJan teistert hij met BOJ zijn stembanden alsof zijn leven er van af hangt met superstrakke rock die zwaar
leunt op de Detroit-sound van MC5 en de toegankelijke pop van The Doors. Solo varieert Kevin een groot aantal eigen composities met fraaie bewerkingen van zijn grote helden. Wanneer hij niet op het podium staat, componeert hij nieuwe nummers en studeert aan de Herman Brood Academie. Terug naar schema
SIXER is een echte live band met een vette attitude. Doordachte indierock met bondige nummers, catchy refreintjes, meezingbare melodieën en herkenbare teksten. Deze eigenzinnige rockformatie, met leden uit Hengelo, Enschede, Apeldoorn en Amsterdam, is vernoemd naar de eerste song van de debuutalbum van Strangelove. Want hoewel de muziek van SIXER zich moeilijk in een hokje laat plaatsen, is de band vooral geïnspireerd
door muziek afkomstig van het Engelse continent. Inspiratiebronnen als Placebo, The Smashing Pumpkins en The Subways zijn terug te horen in de muziek van SIXER. Dus ben jij een liefhebber van alternatieve rockmuziek met een Brits accent? Dan ga je voor SIXER. Terug naar schema
	Backstreet Crawl brengt bluesklassiekers in een nieuwe stijl. Samen met de drive van drum en bas, zorgen messcherpe gitaarsolo's, het vette harmonicageluid en de rauwe zang voor opzwepende muziek waar je niet bij stil kunt zitten. De band zelf betitelt haar muziek het liefst als Rockin' Blues: Blues met Ballen! Terug naar schema
Appie Daalmeijer (geb. 1950, Schiedam) kwam op zijn zevende levensjaar naar de Achterhoek. Al vroeg had de muziek zijn interesse. Zijn eerste eigen bandje heette The Moving Strings. Die naam werd al snel gewijzigd in Aux Becaux, dat bestond van 1963 tot midden 1966. Toen besloten de bandleden dat hun muzikale talenten tekort schoten en hingen ze hun instrumenten aan de wilgen. Maar Ap ging door. Gewapend met gitaar, mondharmonica en zijn stembanden sloot hij zich aan bij de trend die net in gang was gezet door lieden als
Bob Dylan en Donovan. Hij zong nummers van dat bekende tweetal, maar schreef en speelde ook zijn eigen nummers. Een singer/songwriter avant-la-lettre dus. Naar verluidt was Ap in het Oosten en Noorden van het land net zo populair als Armand en Boudewijn de Groot in de rest van Nederland. Hij had succes met eigen nummers als ‘Eikeltje’ en ‘Allemansvriendin’. De trend van solisten hield niet lang aan, waardoor Ap besloot zich weer op de Engelstalige popmuziek te gaan richten. Daarvoor had hij een band nodig. Die vond hij in de personen van Jan Leussink (bas) en Herbert Stokkers (drums). Als naam werd David Copperfield Style gekozen, naar het beroemde verhaal van Charles Dickens. Het eerste optreden vindt plaats in december 1967 in clubhuis ’t Toestandje in Hengelo. Daarna ging het snel. De band werd, zeker in de regio, heel bekend en populair. Dat bleef niet onopgemerkt en krap een half jaar later heeft de band een heuse platendeal met het Relax-label, de stal van de bekende Sandy Coast van Hans Vermeulen. De tweede en de derde single van de band wordt, op drums en zang na, zelfs helemaal ingespeeld door de Sandy Coast. Tot 1976 brengt de band in totaal twaalf singles en enkele albums uit. Sommige scheren vlak langs de hitlijsten, maar de echte doorbraak blijft uit. De laatste twee jaar van het bestaan is de bandnaam ingekort tot simpelweg Copperfield. De groep eindigt in het top40-circuit en dat is met name voor Ap ‘not the place to be’. Daalmeijer bouwde uit de restanten van Copperfield de nieuwe groep Dahl Myer op, maar ook dat project is binnen een jaar weer ter ziele. In 1978 begint een heel ander hoofdstuk. Ap komt oud-Lochemer en radiopresentator Peter van Bruggen tegen, met wie hij The Valentinos opricht. De band speelde een rol in een soort hoorspel van de KRO dat ‘Opa Bakema’ heette. De drummer en bassist van het eerste uur werden later vervangen door de (oud-)Lochemers Willem van Londen (bas) en Maarten Oonk (drums). The Valentinos was een heftige band. Rock ’n roll en rhythm ’n blues werden versneden met invloeden uit new-wave punk, die destijds hoogtij vierden. In 1981 begint Ap met Ides of May. Hij doet dat met twee muzikanten die ruim een generatie jonger zijn dan hijzelf: Jeroen Mense (drums) en Maarten Emmen (sologitaar). Later komt daar bassist Peter Kosstede nog bij. Slaggitarist Robert Beukers draait inmiddels ook alweer de nodige jaren mee, terwijl toetsenist Theo Mulder dit jaar toetrad tot de gelederen. Met de Ides of May is Ap eindelijk de muziek maken die hij zo graag wil maken: The Blues. De band brengt een single, een LP en twee CD’s uit. Ook zijn de Ides te horen op een live-album met vier bands die is opgenomen in de Amsterdamse muziektempel Paradiso. De groep treedt regelmatig op en kan in de bluesscene gerust een bekende naam worden genoemd. Terug naar schema
	Birth of Joy In 2009 zal de driemansformatie Birth of Joy het publiek versteld doen staan. Het poprocktrio is geformeerd rondom zanger/gitarist Kevin Stunnenberg (ook solo en The Tommycats).De minimale bezetting met verder drums en hammondorgel zorgt voor een superstrakke en melodieuze rock die zwaar leunt op de Detroit-sound van MC5 en de toegankelijke pop van The Doors. Drummer Bob Hogenelst is een
maniakale powerdrummer uit de Keith Moon-school. terwijl GertJan zijn orgeltje opzweept tot een orgasme en Kevin zijn snaren en stembanden teistert alsof zijn leven er van af hangt................................................................. Terug naar schema
Dark Roasted Chicken Skin is een Band uit Enschede en bestaat sinds december 2005 en speelt muziek die zich het beste laat omschrijven als een mix tussen blues, rock 'n roll, pop, country, folk, rock met een sjuutje van rhythm & blues.Al vanaf de eerste repetitie maakt het trio muziek alsof het vanzelf gaat. De stijl is breed, van acht tot tachtig, country, rock 'n roll, folk, maar desalniettemin zit er een duidelijke lijn in de muziek. Dat heeft vooral te maken met de eigenzinnige en toegankelijke manier waarop deze muziek wordt gespeeld en de ongebruikelijke, unieke bezetting van de band. Dark Roasted Chicken Skin heeft inmiddels twee CDs gemaakt	Terug naar schema
	Uw Nieuwe Buren dragen ook bij aan een klimaatvriendelijk Zoutpop: wij hebben 1 gitarist neergeschoten. De rest volgt. Kortom we doen mee, in gedecimeerde samenstelling. De kans bestaat dat alleen Ene Palk overblijft. Hij schiet het beste. Ons programma zal bestaan uit eenzame liedjes van Tom Waits. Terug naar schema
Triple Trouble Trio ......dat iets andere jazz trio Begin 2007 liepen gitaristen Tim de Haan, Sebastian Funke en bassist Stefan Schlenke elkaar tegen het lijf op het Artez conservatorium in Enschede. Op zoek naar een leuke uitdaging, en om zich te kunnen onderscheiden van de andere formaties in de regio, ontdekten ze de gypsyjazz. Deze zigeunerjazz onderscheidt zich van reguliere jazz door
percussieve gitaar begeleiding en virtuoze solo's. Grote inspiratie halen ze uit de muziek van Django Reinhardt en The Rosenberg Trio. Aanvankelijk gestart als een semesterproject groeide na succes uit tot een vast trio. Door hun muziekachtergrond, ze volgen allen de popacedemie, creëren ze een nieuwe sound en geven hun eigen draai aan deze muziek. Zo zijn bijvoorbeeld ook rock, pop en blues invloeden te horen. Tijdens de concerten is de aandacht onverdeeld door de improvisaties van de twee gitaristen. Door de afwisseling in hun programma en hun eigen arrangementen blijft het instrumentale concert constant interessant voor de luisteraar. Naast hun techniek is ook de veelzijdigheid een grote kracht van Triple Trouble. Naast de gebruikelijke concerten zijn ze tevens ook in te zetten als achtergrond trio bij gala's, bruiloften, en aanverwante evenementen. Wanneer jazz in uw optiek gewoon jazz is zal triple trouble voor u het verschil kunnen maken. Looking for Trouble? We give you Triple Trouble!. Terug naar schema